Dzięki współczesnemu rozwojowi medycyny i wielu przeprowadzonym badaniom naukowcy nie są w stanie w pełni określić prawdziwych przyczyn rozwoju łuszczących się porostów. Łuszczyca jest chorobą skóry i tkanek otaczających stawy. Choroba charakteryzuje się niezakaźnym przebiegiem, z pojawieniem się grudek i czerwonych plam, które mają tendencję do zlewania się. Formacje te są suche, łuszczące się, unoszą się ponad powierzchnię skóry i stanowią przewlekły, zlokalizowany proces. Mikroskopia ujawnia znaczną liczbę keratynocytów, komórek układu odpornościowego (limfocyty T i makrofagi), z obfitą proliferacją sieci naczyniowej.
Łuszczyca i jej przyczyny są aktywnie badane wraz z obecnym rozwojem medycyny, ale nikt nie ustalił ostatecznej przyczyny jej pojawienia się.
Naukowcy identyfikują kilka głównych przyczyn rozwoju patologii:
- Genetyka — dziedziczna teoria pojawienia się łuszczycy opiera się na fakcie, że jeśli przodkowie lub bliscy krewni mają tę patologię, ryzyko jej wystąpienia w kolejnych pokoleniach wynosi 25%, jeśli jedno z rodziców jest chore. Jeśli choroba rozwinie się u obojga rodziców, ryzyko wystąpienia choroby u potomstwa wzrasta o 70%. Jest możliwe, że chorzy rodzice urodzą zdrowe dziecko, jednak po pewnym czasie, pod wpływem powyższych czynników, choroba rozwija się również w nim.
- Wada odporności — badając materiał histologiczny pacjentów chorych na łuszczycę, naukowcy stwierdzili nadmierną akumulację komórek odpornościowych dotkniętych chorobą w warstwach naskórka. Jednocześnie wykryto specyficzne przeciwciała, a w powierzchniowych warstwach naskórka - mikroropnie Munro (nagromadzenie płynu międzykomórkowego, leukocytów, makrofagów). Ogólne badanie krwi wykazuje wzrost liczby leukocytów (komórek pomocniczych T), co wskazuje na autoimmunologiczny charakter choroby.
- Uszkodzenie wirusowe - w tym przypadku sugeruje się infekcję retrowirusami. Szczep ten wprowadza do komórki gospodarza własny łańcuch tRNA, zastępując jego kod genetyczny kodem wirusowym. Co objawia się nadmierną produkcją i proliferacją niedojrzałych i niezróżnicowanych komórek skóry właściwej.
Ciekawostką jest to, że leczenie przeciwłuszczycowe zgodnie z teorią autoimmunologiczną ma na celu zmniejszenie liczby komórek odpornościowych, w tym komórek pomocniczych T. W przypadku łuszczycy u osób zakażonych HIV/AIDS liczba tych komórek zmniejsza się do granic możliwości, a ryzyko rozwoju łuszczycy wzrasta. Dalsze badania tego faktu mogą całkowicie obalić autoimmunologiczną teorię rozwoju łuszczycy.
Czynniki rozwoju łuszczycy
Co powoduje łuszczycę? Istnieje kilka czynników prowokujących, które negatywnie wpływają na organizm:
- Stres - ten czynnik jest przyczyną wysypki łuszczycowej i ostatnim ogniwem, pod wpływem którego wysypka się zmniejsza. Czynnik ten jest jednym z głównych, ponieważ występowanie łuszczycy w 50% przypadków następuje właśnie z powodu skrajnego zmęczenia, urazu psychicznego i napięcia nerwowego. Kiedy łuszczyca przechodzi w remisję, każdy szok psychiczny może wywołać nawrót;
- Infekcje - grupa chorób, w trakcie których pojawiły się pierwotne ogniska łuszczycowej wysypki. Do chorób tych należą: wszelkie choroby zakaźne górnych dróg oddechowych, zakażenia bakteryjne i grzybicze skóry, mononukleoza. U chorych na łuszczycę stwierdzono obecność zwiększonej ilości mikroflory patogennej (paciorkowce beta-hemolizujące i Staphylococcus aureus). Kandydoza jest grzybiczym procesem zakaźnym, w którym najczęściej rozwija się łuszczyca;
- Wpływ zewnętrzny — dość duża liczba pacjentów kojarzy pojawienie się łuszczycy na skutek narażenia na zewnętrzne czynniki fizyczne. Najczęściej są to: urazy mechaniczne skóry, oparzenia, wychłodzenie i odmrożenia;
- Endokrynopatie — tej grupie chorób towarzyszą zaburzenia funkcjonowania organizmu jako całości. Czynnik ten najczęściej występuje u kobiet ze względu na częste zmiany poziomu hormonów w związku z dorastaniem, ciążą, cyklem menstruacyjnym i menopauzą. U pacjentów chorych na cukrzycę metabolizm jest znacznie upośledzony, a stały nadmiar glukozy negatywnie wpływa na tkanki i narządy ludzkie, wywołując rozwój innych chorób;
- Toksyny - działać jako kolejna przyczyna łuszczycy na ciele. Jego pojawienie się wiąże się z zatruciem pokarmowym, pracą w fabrykach lub fabrykach i nadużywaniem niektórych produktów (owoce cytrusowe, kawa, czekolada). Alkohol i palenie, ze swoimi toksycznymi skutkami, wywołują wiele chorób, w tym łuszczycę;
- Skutki patogenetyczne obejmują przyjmowanie leków. Udowodniono, że u niewielkiej liczby pacjentów łuszczyca zaczęła rozwijać się podczas przyjmowania następujących leków: NLPZ, beta-blokerów, leków wzmacnianych (witaminy C, B, D), cytostatyków, antybiotyków (cefalosporyny).
Zapobieganie łuszczycy
Na rozwój łuszczycy wpływa wiele czynników. Podstawowa teoria nie została jeszcze ustalona, a wszelkie środki zapobiegawcze muszą być kompleksowe i wszechstronnie ukierunkowane. Pacjenci powinni ponownie rozważyć swój styl życia. W razie potrzeby zmień miejsce zamieszkania na bardziej przyjazne środowisku.
Zaleca się unikać stresujących sytuacji. Możesz brać leki przeciwdepresyjne i uspokajające. Dieta powinna zawierać więcej błonnika, niealergizujących owoców i warzyw, mięsa i ryb. Podczas leczenia współistniejących patologii należy porzucić złe nawyki i skonsultować się z lekarzem w sprawie zmiany terapii. Weź udział w kursach leczenia w wyspecjalizowanych sanatoriach.